تعریف جهت گیری هدف

به طور کلی جهت گیری هدف از نظر نظریه پردازانی چون الیوت و چرچ[1](1997) و الیوت و مک گریگور(2001) یک سازه ی انگیزشی است.نظریه جهت گیری هدف یا هدف گرایی از جمله نظریه های بسیارسودمند در حوزه پژوهش بر روی انگیزش پیشرفت است.الیوت و مک گریگور[2](2001)چهار نوع جهت گیری در واقع جهت گیری هدف بیانگر الگوی منسجمی از باورهای فرد است که سبب می شود تا فرد به طرق مختلف به موقعیت ها گرایش پیدا کند و در آن زمینه به فعالیت بپردازد و نهایتا پاسخی را ارئه دهد.(ایمز،1992) .رالف تایلر[3](1976، به نقل از نوشادی،1383) جهت گیری هدف را شامل بخشی از دانش،نگرش و مهارت ها می داند که افراد را دربرآوردن نیازهایشان به طرز موثری یاری می دهد.میدگلی و همکاران(2000) سه نوع جهت گیری هدف را در نظر گرفته اند که شامل جهت گیری هدف تسلطی،جهت گیری هدف عملکردگرا و جهت گیری هدف عملکرد گریز است.جهت گیری هدف تسلطی با خودکارآمدی تحصیلی، تلاش برای موفقیت،انتخاب تکلیف مشکل، داشتن پشتکار در مواجهه با مشکلات، علاقه درونی به یادگیری،به کارگیری راهبردهای پردازش عمیق و پیشرفت تحصیلی بالاتر ارتباط دارد.باور این گونه افراد این است که با تلاش می توان به موفقیت دست یافت(فرایدل[4]،کورتینا[5]،ترنر[6] و میدگلی2007). جهت گیری هدف عملکردگرا بر دستیابیبه ارزیابی مطلوب شایستگی تاکید دارد(پینتریچ2000). این نوع جهت گیری با تلاش برای پیشی گرفتن از عملکرد هنجاری، تلاش برای بهترین بودن،استفاده از معیار های مقایسه اجتماعی همراه است(پینتریچ و شانک،2002؛به نقل از کشاورزی، فیروز بخت و فولاد چنگ،1390). در جهت گیری هدف عملکرد گریز،ترس از شکست و بی کفایت به نظر رسیدن است که افراد را برای تلاش برانگیخته می کند(الیوت و هاراکیویز[7]،1996).